بهتر است مدارک پزشکی، گزارش ارزیابی‌های قبلی، نسخه پزشک (در صورت وجود) و سوابق درمانی کودک را همراه داشته باشید تا متخصص بتواند شناخت دقیق‌تری از شرایط مراجعه‌کننده پیدا کند.

عدم همکاری کودک در جلسات ابتدایی طبیعی است و ممکن است به دلیل ناآشنایی با محیط یا درمانگر باشد. متخصص با استفاده از بازی، فعالیت‌های جذاب و روش‌های متناسب با شرایط کودک تلاش می‌کند اعتماد او را جلب کرده و مشارکتش را افزایش دهد.

اگر کودک در انجام فعالیت‌های روزمره، مهارت‌های حرکتی، حفظ تعادل، هماهنگی دست و چشم، پردازش حسی یا مهارت‌های شناختی با مشکل مواجه باشد، ممکن است به ارزیابی کاردرمانی نیاز داشته باشد. تشخیص نیاز به درمان پس از بررسی شرایط کودک توسط متخصص انجام می‌شود.

بله، کاردرمانی و گفتاردرمانی از جمله خدمات توانبخشی مهم برای بسیاری از کودکان دارای اختلال طیف اوتیسم هستند. گفتاردرمانی می‌تواند به تقویت مهارت‌های ارتباطی و زبانی کمک کند و کاردرمانی بر مهارت‌های حسی، حرکتی، استقلال فردی و فعالیت‌های روزمره تمرکز دارد. برنامه درمانی باید متناسب با نیازهای هر کودک تنظیم شود.

هزینه جلسات با توجه به نوع خدمات، مدت‌زمان درمان، شرایط مراجعه‌کننده و تعرفه‌های مصوب متفاوت است. برای اطلاع از هزینه دقیق، شرایط پذیرش و رزرو نوبت می‌توانید با مرکز کاردرمانی و گفتاردرمانی دکتر احسان حسینی سیانکی تماس بگیرید.

خیر، کاردرمانی محدود به کودکان نیست. بزرگسالان و سالمندان نیز ممکن است پس از سکته مغزی، آسیب‌های جسمی، بیماری‌های عصبی یا مشکلات حرکتی به خدمات کاردرمانی نیاز داشته باشند. هدف درمان، افزایش استقلال فرد و بهبود توانایی انجام فعالیت‌های روزمره است.

اگر کودک در مقایسه با مراحل مورد انتظار رشد، در درک کلمات، بیان خواسته‌ها، استفاده از کلمات یا برقراری ارتباط مشکل دارد، بهتر است ارزیابی گفتار و زبان انجام شود. برای مراجعه نباید منتظر ماند تا کودک به سن خاصی برسد یا مشکل به‌خودی‌خود برطرف شود.

کاردرمانی بر تقویت مهارت‌های حرکتی، حسی، شناختی و توانایی انجام فعالیت‌های روزمره تمرکز دارد؛ در حالی که گفتاردرمانی به بهبود گفتار، زبان، ارتباط، تلفظ و در برخی موارد مشکلات بلع می‌پردازد. بسته به نیاز فرد، ممکن است هر دو روش درمانی به‌صورت هم‌زمان مورد استفاده قرار بگیرند.

تعداد جلسات به نوع مشکل، شدت آن، سن کودک و ارزیابی متخصص بستگی دارد. برخی کودکان به یک یا دو جلسه در هفته نیاز دارند و برای برخی دیگر ممکن است برنامه متفاوتی در نظر گرفته شود. تعداد و مدت جلسات پس از ارزیابی اولیه مشخص می‌شود.

مدت‌زمان گفتاردرمانی به نوع اختلال، سن کودک، میزان دشواری مشکل، نظم جلسات و تمرین‌های انجام‌شده در خانه بستگی دارد. نمی‌توان برای همه کودکان زمان مشخصی تعیین کرد؛ زیرا روند پیشرفت هر فرد متفاوت است.